Το ερευνητικό πρόγραμμα ENSURE: Ενίσχυση της προσαρμοστικότητας κοινοτήτων και περιοχών που αντιμετωπίζουν φυσικούς και σύνθετους φυσικούς-τεχνολογικούς κινδύνους

Στο παρελθόν, και στο πλαίσιο της εξέλιξης του γνωστικού πεδίου «των καταστροφών», η απόκριση τόπων και περιοχών στα ακραία φυσικά γεγονότα που τους/τις έπλητταν ερμηνευόταν με βάση το μέγεθος ή την ένταση αυτών των γεγονότων. Οι ζημιές και οι απώλειες συνδέονταν ευθέως και μονοσήμαντα με το μέγεθος του σεισμού, τη μέγιστη παροχή, τις επιταχύνσεις και το ύψος των πλημμυρικών υδάτων κ.ο.κ.

Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια η έρευνα στο πεδίο των κινδύνων και των καταστροφών στρέφει με επιμονή το ενδιαφέρον της από εκτιμήσεις κινδύνων εστιασμένες στην επικινδυνότητα (δηλαδή τα ίδια τα ακραία φυσικά φαινόμενα) σε περισσότερο ολοκληρωμένες προσεγγίσεις. Αυτές βάζουν στο κέντρο του προβληματισμού την Τρωτότητα (Vulnerability), την επιρρέπεια δηλαδή μιας οντότητας σε απώλειες όταν υποστεί πίεση, και την Προσαρμοστικότητα (Resilience) των εκτεθειμένων (περιοχών, κοινωνικών ομάδων κ.λπ.). Η ανάγκη γι’ αυτό τον επαναπροσανατολισμό εκφράζεται πλέον όχι μόνο από τους κοινωνικούς επιστήμονες που είχαν εξ ορισμού εστιασμένο το ενδιαφέρον στην ικανότητα απόκρισης κοινωνικών δρώντων, αλλά επίσης από τους μηχανικούς και τους φυσικούς επιστήμονες. Οι τελευταίοι έχουν συνειδητοποιήσει πλέον τους περιορισμούς και τα όρια των τεχνικών αμυντικών έργων που κατασκευάζονται για να «αναχαιτίσουν» τα ακραία φυσικά γεγονότα και να τροποποιήσουν την επικινδυνότητα.

Διαβάστε το άρθρο σε μορφή PDF

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.